Mei 2024
“Ossjjjjjj…. Basjjjjjj…” Zo gaat het telefoongesprek van start, gevolgd door keihard geschater aan beide kanten van de lijn. Het heeft geen zin om uit te gaan leggen wat hier nou de humor van is. Hier hebben Tom en ik dik tien jaar tijd in gestoken; om op dit kansloze niveau van humor uit te komen. Om dit dieptepunt van humor te kunnen begrijpen zouden jullie echt voor langere tijd door ons opgeleid moeten worden. Het liefst intern, op onze eigen campus, waar echt met enorme toewijding geleerd wordt. Net als bij bijvoorbeeld afkickklinieken werkt het ‘t beste als je even helemaal uit je situatie wordt gehaald, zodat er geen prikkels van buitenaf zijn die afleidend kunnen werken in het proces. Wij hebben er immers tien jaar lang op moeten zwoegen. Dit mag niet onderschat worden. Soms begint een telefoongesprek tussen Tom en mij trouwens al direct met dat misselijke geschater. Dit is dan het gevolg zijn van een zeer kansloos WhatsApp-gesprek, dat vlak hiervoor plaatsgevonden moet hebben.
Ik heb veel mensen er wel eens over gehoord. Over het hebben van een vriend of vriendin met wie je gesprekken hebt en waarvan je beiden weet dat je voor de uitgesproken dingen bij wijze van spreken opgesloten zou moeten worden. Dit heb ik zelf met meerdere mensen (gehad), maar met Tom spant het de kroon. Ik vermoed dat ze voor ons tijdelijk de brandstapel nieuw leven zouden inblazen. Helaas kan ik niet benoemen hoe ver het soms gaat. Sommige dingen kunnen het daglicht niet verdragen en hiermee zou ik direct de glazen van Tom én die van mezelf ingooien. Kogelvrij glas zou ons ook niet helpen tegen zo’n reputatievernietigende kracht. Onze reputatie, die goed of misschien toch al redelijk slecht is, zou per direct dalen tot onder het absolute nulpunt.
Ik schrijf vaak over serieuze zaken en ga al voor langere tijd door serieuze processen heen; depressie, angsten, zware alcohol- en harddrugsverslavingen, (mentaal) geweld. Daar ging mijn boek vooral over. Ook heb ik meerdere malen (door eigen toedoen) de dood in de ogen gekeken. Het leven is voor dan ook op een bepaalde manier vrij serieus; het ging er namelijk áltijd heftig aan toe en het was ‘gewoon’ gevaarlijk allemaal.
Om met al deze serieuze processen te kunnen handelen, moet ik ook mijn gekke kant (want die heb ik gewoon!) op een leuke manier kunnen uiten en dit doe ik met behulp van humor. In het geval met Tom is dat dan wel humor van een kansloze en misselijke categorie. Lachen, zelfs gieren van het lachen soms. Om de grootste onzin. En eigenlijk wordt het allemaal steeds erger en kanslozer, want we groeien hier al tien jaar in en blijven sterk gemotiveerd om écht meesterschap te verwerven. We realiseren ons dat we nog niet uitgeleerd zijn. Onszelf en elkaar kei- en keihard in de zeik nemen. Dit heb ik in het leven nodig als tegenhanger, want het is allemaal al serieus genoeg.
Feit is dus dat ik altijd compleet in een scheur lig met Tom en voor mij is dat best bijzonder. Ik lach namelijk niet zo snel om iets, ik vind iets niet snel grappig. Dus als iemand het voor elkaar krijgt dat ik helemaal platlig, dan is dat best een prestatie. Dus chapeau, Tom! Jij hebt je al zó ver ontwikkeld op dit vlak dat je het al voor elkaar kreeg door alleen maar die (misselijke) aanstekelijke lach van je op te zetten. Mensen die Tom kennen, weten waar ik het over heb.
Oké… Toch even iets serieus, want Tom en ik lachen hard en we lachen hiermee ook geheid dingen weg. Mag ook wel, toch? Want soms vind ik de maatschappij en hoe alles gaat in de wereld gewoon amper te verdragen. Er mag wel eens wat tegenover gezet worden. Of lachen om te ontladen in moeilijke tijden, ook zeer belangrijk! Of gewoon lachen omdat het heel grappig is. En ondanks dat het vaak extreem kansloze humor is, waar we ons beiden absoluut bewust van zijn, wil ik ook zeker hier belichten dat ik van deze gozer hou, al kan ik dat soms moeilijk tonen of zeggen. Schrijven maakt voor mij dit soort dingen wat makkelijker…
Tommetje, ik ben dankbaar dat je in mijn leven bent, gabber. Ik ben veel moeilijke dagen of perioden doorgekomen dankzij onze band en onze humor. We hebben er een decennium aan gewerkt om op dít niveau van ‘kansloosheid’ te komen. Dat moeten we koesteren! “Ge ben munne moat en ik hou van je, gap. Thanks voor je vette voorwoord voor mijn tweede druk.”
Astrologische toevoeging:
Kreeft ascendant: aan de Kreeft valt eigenlijk al te zien wat dit kan betekenen. De Kreeft heeft een hard pantser om zich om het zachte weefsel (extreme gevoeligheid) te beschermen. Dit is voor de Kreeft letterlijk nodig om te overleven. De ascendant is een enorm belangrijk persoonlijk punt in de astrologie. Veel mensen kennen alleen hun sterrenbeeld (=zonneteken) en om die reden herkennen mensen zich vaak niet in wat zij lezen over ‘zichzelf’. De ascendant laat bijvoorbeeld ons gedrag zien, naar de buitenwereld toe. Maar ook hoe de buitenwereld bij ons binnenkomt (en hoe wij weer hiermee omgaan). Ook laat de ascendant zien hoe we iedere nieuwe situatie aangaan. Zonder kennis van de ascendant is het eigenlijk onmogelijk om zinvolle astrologische (zelf)kennis te verkrijgen. In mijn geval (ascendant Kreeft) vind ik het moeilijk om direct kwetsbaarheid te tonen. Schrijven is een manier die voor mij blijkt te werken, om dit tóch te doen.
De volgende blog gaat over sportverslaving.